Maposfera

Unbalanced II: autor: acidUnbalanced II to remake własnej mapy acida z 2005 roku, która trafiła do siódmego mappacka CPM. Zmiany jakie zaszły między tymi dwoma projektami są niewielkie i obejmują głównie itemplacement i drobne zmiany w architekturze i graficznych elementach planszy.

Unbalanced II to niewielkich rozmiarów plansza, której oryginał powstał przy użyciu popularnej w grze Warsow (do której autor również robi mapki), technologii cel-shadingu. W drugiej wersji acid dopieścił ją jeszcze bardziej. Została poprawiona grafika, wymienionych kilka tekstur, a elementy budowy zostały doszlifowane tak, by rozgrywka w promodzie była jeszcze bardziej szybsza. Dostaliśmy też kilka mniej zauważalnych smaczków, jak na przykład wielki wentylator w "tubie" z setką. Niby nic ważnego, a cieszy oko ;) Dla przypomnienia, konstrukcja mapy jest bardzo prosta, obejmuje kilka małych pomieszczeń, połączonych korytarzami, a w samym centrum jest otwarta arena. Dzięki elementom "promodowym" mapa ma niesamowicie duży flow, a rozgrywka toczy się w (dosłownie) zabójczym tempie.

Destroyer: Autor: ShadoWDestroyer to plansza autorstwa kolejnego polskiego mappera, ShadoW'a, który ma na swoim koncie już ponad 20 map i nie widać, by zamierzał przestać działać w tej dziedzinie. Opisywana przeze mnie mapa jest dowodem jak dobrze mu to idzie.

Destroyer w zamyśle autora został przeznaczony do rozgrywek pod CPMA. Jest to średniej wielkości, wysoka mapa, w klimacie stworzonym przez gotyckie tekstury autorstwa Lunarana. Architektura mapy nie jest tak banalna jak może się wydawać na pierwszy rzut oka. Autor bardzo wszedł w detale: wycięcia i ozdobne elementy w monumentalnych ścianach, gotyckie łuki, a gdzieniegdzie nawet elementy industrialne. Wszystko po to, by gracz czuł się tak, jakby znajdował się w bliżej nieokreślonej, gotyckiej budowli. Mamy tu kilka rodzajów pomieszczeń, od wypełnionych mrokiem, małych zakamarków, przez tunele z niespodziankami typu "urwanego" mostu, pod którym płynie lawa, aż do otwartych, dużych przestrzeni, gdzie wymiana ognia z raila będzie sprawiała przyjemność. Strona wizualna to mocna strona tej mapy, co z grywalnością?

Darkness Awaits: Autor: TwistedDarkness Awaits to malutka mapka z jednej z ostatnich aktualizacji ..::LvL. Twisted stworzył ją specjalnie na konkurs Gameplay Contest organizowany przez nieistniejący już serwis LevelSource.

Plansza, przez swoją wielkość, nadaje się się wyłącznie do rozgrywek duelowych, ewentualnie naciąganego, 3-osobowego FFA. Twisted osadził swoją mapę w kolorystyce trzech odcieni szarości, do której wykorzystał tekstury DSI od EvilLaira. Monotonii w wyglądzie dopełniają bardzo irytujące podczas szybkiej walki lampy. Nie dość, że umieszczone one są niemal na każdej ścianie, to kolor ich jest tak jaskrawy, że po krótkim czasie zaczyna męczyć oczy. Brushwork jest bardzo prosty i ogranicza się praktycznie do wariacji prostopadłościanów, a krzywe są jedynie skromnym dodatkiem. Wszystko to tworzy bardzo ciasną sieć korytarzy osadzonych wokół jednego dużego pomieszczenia (z dodatkiem dwóch przedsionków obok niego). Darkness Awaits jest tak ciasna, że podczas gonitwy trzeba bardzo uważać, żeby nie zatrzymać się na ścianie lub ewentualnym elemencie budowy planszy, lub spaść ze schodów. Ja osobiście zagrałem najpierw na czystym Quake III, co było dla mnie porażką. Nie ma mowy o biegu po jakichkolwiek schodkach, jeżeli nie chce się spaść na niższy poziom. Trudno jest też rozpędzić się, by nie wychaczyć jakiejś belki w przejściach. Dopiero mecz na promodzie dał mi szanse sprawdzenia grywalności mapy.

Almost Done - Rage: autor: dAdeKrótkie słowo wyjaśnienia: to co tu opisuję, to ostatnia ocalała, niemal finalna wersja powyższej mapy. dAde stracił całą swoją kolekcję q3 i q4, wraz z plikami źródłowymi podczas awarii dysku i doszedł do wniosku, że w końcu nadszedł czas na jej opublikowanie.

Almost Done - Rage jest małym projektem, stworzonym pod CPMA, którego początki sięgają aż połowy 2005 roku. Wykreował go doświadczony polski mapper, a jednocześnie jeden z założycieli naszego serwisu - Krzysztof dAde Bukowski. Przejdźmy do strony wizualnej levelu. Budowa dAde_Rage jest prosta, w rozpoznawalnym dla poprzednich prac autora stylu, bez zbędnych fajerwerków i przesadzania ze szczegółami. Ciężki, ponury ton towarzyszący rozgrywce, tworzą industrialne tekstury z paczki "Liquid Carbon" innego bardzo znanego mappera - Charona, a wszystko to w połączeniu ze słabym, punktowym oświetleniem daje wrażenie osadzenia akcji w jakimś opuszczonym magazynie. dAde nie szaleje z wrzucaniem światła i dużej ilości różnych grafiki gdzie tylko się da. Wszystko na jego mapie tworzy naturalną całość, a gracz doskonale wie, w którym pomieszczeniu, czy tunelu właśnie się znajduje. Plansza ma bardzo duży flow, dzięki zastosowaniu mało skomplikowanych korytarzy, łączących ze sobą dwa wyróżniające się pomieszczenia, a także dzięki dostosowaniu mapy do standardów CPMA. W kluczowych miejscach na planszy mamy pewne małe "ułatwienia", przy których korzystając z własnych umiejętności, sprawnie uciekniemy przed przeciwikiem, lub szybko doskoczymy do jakiegoś itemka... jeżeli oczywiście zdążymy ;)

Simple brushes: autor: ShadoWShadoW to rodzimy mapper z dużym doświadczeniem w projektowaniu plansz. Mapa, którą chcę Wam przedstawić, to już 22 (słownie: dwudziesta druga!) oficjalna praca autora znad Wisły.

Simple Brushes to projekt tak samo prosto jak jego nazwa. Shadow, jak sam wspomina, odstawił na drugi plan dbałość o szczegóły i efektowność, a postawił tylko i wyłącznie na grywalność z naciskiem na promoda. Jak to wyszło w praktyce? Po włączeniu planszy moim oczom ukazało się coś, co przypomniało bazy Stroggów z Quake 2. Już wyjaśniam: dzięki zastosowaniu bardzo prostej budowy i dużych, otwartych przestrzeni, mapa zyskała wyglad monumentalnej, a kolorystyka (tu swoją rolę odegrały teksturki eX od Evillair) tylko spotęgowała ten efekt. Po kilku minutach spędzonych na bieganiu po mapie, miałem wrażenie, że znajduję się na instalacji pozostawionej przez przeciwników z q2. Wracając do Simple Brushes, mamy tutaj dwa duże, otwarte pomieszczenia, które połączone są ze sobą szerokimi platformami. Budowa jest bardzo wertykalna, a sama mapa ma niezły flow, głównie dzięki inteligentnemu ułożeniu brushy robiących za podłogę. Przechodząc do grywalności...

Weird Wood: autor: DaEngineerWeird Wood to najnowsza, trzecia mapa nieznanego raczej, niemieckiego mappera - DaEngineer'a. Ta miesięczna praca przedstawia drewniany domek (autor w pliku readme wspomina, że wzorował się na krasnoludzkich chatach) z teksturami autorstwa Thorstena Willerta.

Pierwsze wrażenia jakie nasunęły mi się po wstępnym przebiegnięciu mapy to monotonia, prostota wykonania, brak oryginalnej wyobraźni. Całosc to rozległy labirynt tuneli, podczas tworzenia których autor najwyraźniej miał problemy ze skalą (skąd ja to znam...). "Pomieszczenia" są szerokie, ale zarazem na tyle niskie, że można zaczepić się głową. Sufit to nie jedyny problem podczas gonitwy po mapie. DaEngineer chyba zapomniał użyć clipa między wystającymi belkami we wspomnianych tunelach. Jeden nieostrożny ruch przy nieprzeciętnej prędkości i mamy dużą szansę stania się ofiarą agresywnego oponenta. Możemy nawet nie wiedzieć, gdzie jesteśmy - jedyne rozróżnienie wprowadza para kolorów oświetlenia na planszy. Na pocieszenie dodam, że są dwa takie miejsca, w których możemy sobie spokojnie stanąć i railem kontrolować dwa korytarze. Są one tak długie i płaskie, że zabicie przeciwnika po przeciwnej stronie mapy nie sprawia trudności.

The New Sorrow: autor mapy: Mr. LakeNikolai "Mr. Lake" Mohilchock jest jednym z lepiej znanych mapperów oraz autorem takich tytułów jak Burning Reminders czy recenzowany u nas Evil Gemini CTF. Jego najnowsza mapa, The New Sorrow, jest zarazem ostatnią jaką Mr. Lake ma zamiar wypuścić na Q3. Zobaczmy co przygotował nam na otarcie łez.

Mr. Lake ponownie użył dobrze nam wszystkim znanych standardowych tekstur z Areny, co mówiąc szczerze przyjąłem raczej chłodno. Całość utrzymana w szaro-brązowej kolorystyce. Autor umieścił na mapie kilka łukowatych korytarzy oraz sporo wiszących nad głowami zawodników rur odchodząc od gotyckich standardów. Jednak tym co kształtuje klimat na tej mapie jest ładny szary skybox oraz świetnie pasująca tu tektura deszczu. Ta ostania jest niestety również jednym z największych minusów The New Sorrow. Na słabszych komputerach potrafi naprawdę uprzykrzyć grę dramatycznie zmniejszając ilość wyświetlanych klatek na sekundę. Nie podoba mi się także wykonanie skał. Naprawdę brakuje mi tu jakże popularnego phong-shadingu.

Return to Devil's Playground: autor mapy: a-specPrzeglądając aktualną kolejkę map w serwisie ..::LvL natknąłem się na ciekawą pozycję. Zwróciła moją uwagę wielkością pliku - 62MB. Poprzez link w readme trafiłem na stronę autora gdzie mogłem obejrzeć parę screenów z mapy. Zrobiły na mnie wrażenie. Ściągam!

Moje łącze nie jest niczym specjalnym, więc jakże byłem szczęśliwy, kiedy pasek downloadu doszedł do 100%. Nie włączyłem mapy odrazu. Po rozpakowaniu archiwum zajrzałem do pliku pk3. Prawdę mówiąc, nigdy nie widziałem pojedyńczego levelu o takiej wielkości. Trochę się rozczarowałem, bo liczyłem na ogromny plik map (mapa na screenach wygląda potężnie), masę wysokiej rozdzielczości tekstur i modeli. Co właściwie kryje ten ogromny plik z produkcją pod nazwą "Return to Devil's Playground" ? Po pierwsze źródło mapy, około 2MB, niesamowicie prezentujące się w Radiancie. Dobrze, że autor wpadł na pomysł jego udostepnienia, ponieważ technika wykonania jest ciekawa. Drugą rzeczą zajmującą 10MB po rozpakowaniu jest levelshot (!) w rozdzielczości 2001x1250, panoramiczny, możliwie najlepszej jakości. Podobną wielkością może pochwalić się plik ze ścieżką dzwiękową, która towarzyszyć nam będzie podczas bojów. Kolejne 10 MB waży trzynaście screenów. Same tekstury, wysoka rozdzielczość, po rozpakowaniu to niebagatela 60MB! Ciekawe czy Q4 może pochwalić się podobną wielkością dla jednej mapy :) Ostatni tajemniczy katalog w packu nosił nazwę "video", a w nim... filmik promujący produkcję - 12MB. Kamera lata po planszy prezentując co ciekawsze lokacje. Pociąłem pk3 na części pierwsze, zobaczmy zatem jak prezentuje się mapa w grze.

Holy Blood: autor mapy: ShadoWShadoW, autor paru ciekawych map, np: "Dotyk Śmierci" (q3shw16), "Wysokie Napięcie II" (q3shw15) czy "Empty words" (q3shw17). Tym razem zaprezentował nam mapkę z numerkiem 18, przeznaczoną pod Team Arenę (trzeba posiadać ten dodatek).

Level jest ogromny. Masa otwartych przestrzeni na każdym piętrze (przynajmniej mnożna rozpędzić się:) Czas podróży między itemkami jest długi i zniechęca już na początku. Brushwork nie jest wyszukany, ale miejscami prezentuje się dość nieźle. Tekstury pochodzą wyłącznie z moda TA i bez niego nie ma co ściągać mapy. Jak na mój gust są nieco monotonne i nieciekawie wyglądają. Jak jest z grą?

camo-retro: autor mapy: micKiedy wybierałem ten level do recenzji, pierwsze pozytywne wrażenie zrobił na mnie wygląd na screenie. Nie myliłem się, zdecydowanie plusem "Camo-Retro" jest layout, ale czy tylko?

Mapa jest bardzo mała, posiada trzy poziomy, a korytarze na nich ułożone są wokoło. Na parterze są dwa teleporty prowadzące wyżej. Tekstury, jak wspomniałem, zostały bardzo dobrze dobrane. Kolorystyka brudno-szaro-brązowa przemawia do mnie, jestem na tak :] Do tego dodać dobre oświetlenie i mamy dość ciekawą atmosferę, która napewno umili wiele meczy spędzonych na tej mapie, a warto. W samym centrum znajduje się rail, poziom wyżej RL, a niedaleko MH. Mamy tu też dwie YA oraz wszystkie pozostałe bronie, prócz BFG. Autor umieścił medkita w sekretnym pomieszczeniu, ale znalezienie go należy do Was. Masakra?